Buried Words

Sonsuz Bir...

Bas ve ayak ucumda bekliyorlar
Siyaha bürünmüs insanlar
Tabutumu tasimak için
Birden oldugum yerden yükseliyorum
Onlarin elleri üzerinde mezarima gidiyorum

Karanlik,soguk ve dar bir patikadan ilerliyorlar
Biraz sonra beni ait oldugum yere birakacaklar
Mezari kazip senin kollarina sunacaklar

Sonsuz bir mutluluk....

Yavas yavas indiriyorlar
Bedenim topraginla kaplaniyor
Ikimiz birlikte dipte bulusuyoruz
Dans ederek gökyüzüne, cennetimize,gerçek evimize çikiyoruz
Herseyi unutup yeni bir hayat için bir kez daha ölüyoruz

Sonsuz bir mutluluk için.

O...

O gökyüzünden dibe dogru süzülen bedenimi
Kanatlarinin arasina alip cennetine götürdü
Simdi bir kez daha düsüyorum
Anlamsiz ve kaygisizca
Sadece onu bir kez daha görebilmek için
Dogdugum yerde onun kollarinda
Bir kez daha uyanabilmek için
Ve hiçbirseyi düsünmeksizin
Bu oyunu bir kez daha oynamak istiyorum
Kendimi tekradan birakiyorum
O melekle bir kez daha sevisebilmek için
Günahkar bedenimi dudaklariyla temizliyor
Gözlerimi kapatiyorum ve onu hissediyorum
Bu çok güzel
Bedenim onun kontrolü altinda
Mutluyum...
Kendimi öldürürken
Bana bir hayat daha veriyor bedeninde
Yarin bir kez daha dogacagim
Bir kez daha onun kollarinda olacagim

Günahkar bedenimi dudaklariyla temizliyor
Gözlerimi kapatiyorum ve onu hissediyorum
Bu çok güzel
Bedenim onun kontrolü altinda
Mutluyum...

O Benden Nefret Ediyor...

Onun gözlerindeki nefreti görebiliyorum
Bu yüreginin yansimasi
Elleri alevler içinde
Ruhumu cennetinde yakiyor
Ben sadece onu arzulamistim
O benden nefret ediyor
Belki birgün aglar ve beni anlar
Belki birgün gözlerini açar ve aciyla kalkar mezarindan
Ben onun için karanliklarla savastim
Çünkü isiktan nefret ediyor
Ve beni de birgün o isik gibi söndürecek

Simdi gözyaslarimi akittigim denizin üzerinde
Kirik kanatlarla uçmaya çalisan kuslar ve
Kanayan günesi görüyorum
Birgün benim de kuslar gibi kanadimi kirip özgür birakacak
Özgürlügü yolu ölümden geçiyor
O benden nefret ediyor...

Mektup...

Gözlerini kapadigindan beri
Hersey daha anlamsizlasti benim için
Baslangicim sendin fakat sonumu da sen hazirladin
Hala senden kalan isiklarla yasiyorum
Sana yüregimi yolluyorum
Gözyaslarimi akittigim mektubumda
Bedenin kadar soguk,sevgin kadar ölümcül
Son sözlerimi yaziyorum
Zarfi açip okudugunda
Sana ruhumu birakiyorum
Ben gözlerimi kaparken
Yasaman için
Niye hala seni seviyorum
Ruhumu tasi bedeninde
Umarim bu sefer mutlu olursun
Senin için serefsizim ama
Benim tek varligimsin
Ruhumu izle sevgilim
O asla seni yaniltmaz,
Herzaman yaninda digerleri gibi yanliz birakmaz
Susarim ve gözlerimi kaparim
Tabutumu gözyaslarimla boyarim..

Kukla ...

Hayatim yasta
O gitti hersey bitmedi oysa
Yüregimi parçaladi
Beni gözyaslarimla yanliz birakti
Simdi karanlik gecelere tutsagim
Gölgeler sarar heryanimi
Aklimda kalan onun güzelligi ve serefsizligi
Hayatimin ipleri onun elindeydi
Beni eski bir kukla gibi köseye firlatti
Simdi tahtadan kalbim kaniyor
Çürük bedenim ateste yaniyor
Nasil olsa ise yaramiyor
Gözyaslarim alevi yükseltiyor
Küllerimden yeniden dogmayi hayal ediyorum
Nasil olsa gerçeklesmeyecek bir hayalim daha
Daragacimin ipini saçlarindan yapmis
Mezarimi yüreginde çoktan kazmis
Onun için önemli degildim
Sadece nasil oynanacagi bilinmeyen bir oyunun puluydum
Ve zarlar onun elindeydi
Beni ölüme gönderdi
Oyunu kazandigini sanmisti
Ama oyun yeni baslayacakti....

Eylül ...

Soguk ve yasamin renklerinin soluk oldugu bir eylül günü
Büyük bir umutla açmisti tabutunun kapagini
Çamur,kan ve gözyasinin kaplamis oldugu bedeniyle
Yasamak için sürünmüstü
Bir elinde parçalanmis yüregi digerinde silahiyla
Nedensizce bir kez daha öldürdü kendini
Ve simdi yasi yeniden baslatiyor
Doganin aci çigliyi onu uyandirmaya yine yetmiyor
Onun için bir melek daha düsüyor gökyüzünden
Bir kez daha ugurlaniyor tahta eviyle dibe dogru
Yine hiçbir gül açmiyor topraginda
Hiçbirseyin anlami yok
Ve bir kez daha
Kapiyor tabutunun kapagini...
Taslasmis yüzündeki aci ve mutluluk ifadesi
Ay onun mezarinin tepesinde nöbet tutuyor
Gölgeler yavas yavas çekiliyor üzerinden
Hayata yeniden küs baslayacak
Ta ki diger eylüle...
Bir daha açabilirse tabutunun kapagini
Bir hayat daha sonuçsuz noktalaniyor

Ve bir kez daha
Kapiyor tabutunun kapagini...
Ta ki diger eylüle

Isiginda Yasatmiyor...

Aci çekmek istersem
Resimlerine bakabilirmiyim
Kan deposuna dönmüs yatagimda
Seni gözyaslarimla anabilirmiyim
Duvarlarimi gölgen kaplamis
Beni delirtmek için ugrasiyor
Sadece seni sevdim bunu bilmiyor
Keske hep olsaydin bende yada sende kalsaydim
Mezara dönmüs yüregimde acilarla yasamaktayim
Içinde sen uzaniyorsun seni oksamaktayim
Ellerimi yakan bedeninde kendimi aramaktayim
Gözyaslarim acilarimla sevisiyor
Bana nefreti yasattigin gibi
Yüregimdeki hisleri yok ediyor
Günesin ölüme dogru kalkan gemisinin ezdigi kara dalgalarinda boguluyor
Bütün bedenim acilardan olusmus
Sonunda yine toprakla bulusuyor
Hüzünler büyük bir yük bu yüregim için
Sen olsan da olmasan da hayatimda bana aci çektiriyor
Beni birakip gitmemis gibi birde isiginda yasatmiyor...